Logo Goethe-Institut

België

|

19:00t/m 21:30 uur

Opening: Film Retrospectief Danièle Huillet & Jean-Marie Straub

Film Retrospectief|Machorka-Muff (1963) en L’Aquarium et la Nation (2015)

Vier figuren in witte doeken staan verspringend tegen een zwarte achtergrond BELVA Film GmbH

Het oeuvre van Danièle Huillet en Jean-Marie Straub wordt gezien als een van de opmerkelijkste, mooiste en meest compromisloze in de moderne filmgeschiedenis. Het Goethe-Institut Brussel en CINEMATEK - Koninklijk Belgisch Filmarchief stellen dan ook bijzonder graag de allereerste retrospectieve rond het filmmakersduo voor op Belgische bodem.

We nodigen u graag uit voor het openingsevent en de filmvertoning op 5 oktober om 19.00 u. Filosofe Barbara Ulrich-Straub en cineast Christophe Clavert, gewezen medewerkers van Jean-Marie Straub, zullen op het event aanwezig zijn.

Machorka-Muff

Danièle Huillet, Jean-Marie Straub, BRD 1963 /
Heiner Braun, Gino Cardella, Johannes Eckardt /
ZW / 18' / OND: FR

“Geen verhaal, maar een metamorfe, abstracte droom”, zo omschreef Jean-Marie Straub de eerste film die hij samen met Danièle Huillet in West-Duitsland draaide. De film verbeeldt de dromerige bezinning van gewezen nazimajoor en kersvers generaal Erich von Machorka-Muff, die naar de West-Duitse hoofdstad afzakt voor de liefde en om er de basis te leggen voor de ‘Akademie für militärische Erinnerungen’. Het is een aanklacht tegen de West-Duitse remilitarisering, de smeulende nazi-ideologie en de aanwezigheid van haar aanhangers na de oorlog.
 
“Machorka-Muff is een verhaal over een verkrachting, meer bepaald de verkrachting van een land dat een leger werd opgedrongen, hoewel het gelukkiger had kunnen zijn zonder. Wat betekent het om films te draaien in Duitsland, of liever, om er films te draaien als aanklacht tegen de dwaasheid, verdorvenheid en mentale luiheid die – zoals Brecht opmerkte – zo typisch zijn voor het land? Hyperion zou daarop geantwoord hebben dat het land bereid is al zijn middelen uit te putten. Ik zou eraan toevoegen dat ik daardoor onmogelijk het brede publiek kan bereiken tot wie ik me met mijn werk richt. Wat mij als Fransman echter aantrok, was de kans om een film te draaien in Duitsland die geen Duitser zelf had kunnen draaien, precies zoals geen enkele Duitser Deutschland im Jahre Null en geen enkele Amerikaan The Southener of The Young One had kunnen maken, en geen enkele Italiaan De Kartuize van Parma had kunnen schrijven." (J.-M. Straub, 1966)


 

L’Aquarium et la Nation

Jean-Marie Straub, Frankrijk 2015 /
Aimé Agnel, Christiane Veschambre /
kleur / 31' / OND: EN
 
“We weten best dat we er niet voor hebben gekozen om geboren te worden, en dat we er niet voor zouden kiezen om te sterven. Dat we onze ouders niet zelf hebben gekozen. Dat we de tijd niet kunnen stilzetten. Dat er tussen ieder van ons en het universele leven een soort van ... golf bestaat. Als ik zeg dat ieder mens zich terdege bewust is van het lot, dan bedoel ik dat hij – hoe tragisch ook, althans op sommige momenten – beseft dat de wereld ook zonder hem blijft draaien.” (André Malraux, Les Noyers de l’Altenburg, 1948)

De film doet ons stilstaan bij de geschiedenis, de loop der tijd en het lot van de mens, in een dialectische assemblage van beelden, muziek, teksten en documenten: een shot van een aquarium, de orkestversie van Joseph Haydns Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze, psychoanalyticus, scenarioschrijver en audioproducer Aimé Agnel die een fragment voorleest uit André Malrauxs boek Les Noyers de l’Altenburg uit 1948 en een scène uit Jean Renoirs film La Marseillaise uit 1938.


 

Links over dit onderwerp

Film Retrospectief 2019 Goethe-Institut London