Otvaranje

Struktura koju grade tela sagovornika u razgovoru uslovljena je, kako prirodom društvenog odnosa, tako i fizičkim okruženjem. Prostor u tom procesu biva uobličen kretanjem tela, tačkama mirovanja i njihovim linijama odnosa. Nemački umetnik Franc Erhard Valter (Franz Erhard Walther) od šezdesetih godina prošlog veka kreira oblike koji imaju moć da se, uz učešće publike, pretvore u instrumente za aktivaciju prostora. U seriji radova Werksatz, on predmete od platna nudi prisutnima na korišćenje prema unapred utvrđenim pravilima. Bez publike, platneni objekti pastelnih boja nalaze se u stanju mirovanja. Kada ih odgovarajući broj pojedinaca „aktivira“, oni počinju da grade nove prostore i odnose.

Po sličnom principu, instalaciju Gesprächsset čini niz aktivacionih objekata smeštenih u galeriju Menjačnica, ambijent koji je namenjen za interakciju i diskusiju isto koliko i za predstavljanje umetničkog dela. Stvarajući situaciju koja evocira sećanje na Valterove rane radove, posetioci izložbe pozvani su da zauzmu sedišta „seta za konverzaciju“ i aktiviraju prostor između sebe. Dok vode neformalni razgovor, njihova uloga postaje istovremeno i uloga publike i izvođača. Korišćenje objekata za konverzaciju beleži se kamerom za video nadzor. Na taj način, paralelno sa odvijanjem razgovora, nastaje video-zapis kao dokument aktivacije prostora, odnosno kao pokretni dijagram interakcije.