Γρήγορη πρόσβαση:
Απευθείας μετάβαση στο περιεχόμενο (Alt 1)Απευθείας μετάβαση στη δευτερεύουσα πλοήγηση (Alt 3)Απευθείας μετάβαση στην κύρια πλοήγηση (Alt 2)

Berlinale Blogger 2018
Η ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΙ ΕΓΩ

Die Berlinale 2018 aus Griechischer Perspektive
© Berlinale 2018

Το κυνήγι της Χρυσής Άρκτου ξεκινά και η 68η Μπερλινάλε επιφυλάσσει κάποιες εκπλήξεις για τους κινηματογραφόφιλους. Οι Ελληνίδες σκηνοθέτιδες προσελκύουν τη διεθνή προσοχή, ενώ η ελληνική κινηματογραφική παραγωγή, αν και δεν φαίνεται να λάμπει εξίσου, κάνει αισθητή την παρουσία της χάρη σε ορισμένες συμπαραγωγές. Ο blogger της Μπερλινάλε Γεράσιμος Μπέκας μοιράζεται μαζί μας τις πρώτες του εντυπώσεις από την προετοιμασία του κινηματογραφικού φεστιβάλ.

του Γεράσιμου Μπέκα

Σίγουρα θα προκαλέσει ρίγη αυτή τη χρονιά. Και μάλιστα πριν ακόμη προβληθεί η πρώτη ταινία. Καθόλου περίεργο, με τέτοιες θερμοκρασίες. Ο βερολινέζικος χειμώνας άργησε, αλλά τώρα έχει μπει για τα καλά. Ορθά έπραξε η πολική αρκούδα: Έχει στρογγυλοκαθίσει μες στο θερμαινόμενο τζακούζι του SOHO House, ένα είδος ιδιωτικής λέσχης στο Μίττε του Βερολίνου, και με κοιτάζει με νυσταγμένο βλέμμα. Μπροστά από τη μικρή πισίνα υπάρχουν σερβιρισμένα κοκτέιλ. Αυτή είναι η πρώτη αφίσα της Μπερλινάλε που βλέπω. Μένουν μερικές μέρες ακόμα μέχρι την επίσημη έναρξη του φεστιβάλ. Τριγυρνάω στους δρόμους του Κρόυτσμπεργκ του Βερολίνου και περνάω έξω από το θέατρο HAU, όπου θα γίνουν κάποιες προβολές ταινιών και συζητήσεις. Τεχνικοί ξεφορτώνουν κιβώτια και κουβαλάνε καλώδια στους διαδρόμους. Στήνουν για την Μπερλινάλε. Το τηλέφωνό μου ολοένα και δονείται και μου δείχνει συνέχεια καινούργια δελτία τύπου από τους διοργανωτές, τα πρακτορεία, τα γραφεία τύπου.

Καφες ναι, κουπες οχι

Ένα αξιοπερίεργο, τουλάχιστον από ελληνική σκοπιά, το οποίο μου έκανε εντύπωση από το πρώτο κιόλας δελτίο τύπου είναι η πολιτική του «Bring your own Cup!». Η Μπερλινάλε προσφέρει μεν στους δημοσιογράφους δωρεάν καφέ, κούπα όμως όχι, πρέπει ο καθένας να φέρνει τη δική του. Το μέτρο αυτό έχει στόχο την αποφυγή των περιττών σκουπιδιών από τα χάρτινα ποτηράκια. Εξαιρετικό για το περιβάλλον, περίπλοκο για μένα. Θα χρειαστεί πολύς καφές για να βγουν οι επόμενες μέρες. Γύρω στις 400 ταινίες περιμένουν να ιδωθούν. Κανένας δεν θα καταφέρει να τις δει όλες, όμως για σκέψου να χάσεις εκείνη τη μία και μοναδική ταινία που θα σου ανοίξει τα μάτια ή και που θ’ αλλάξει τη ζωή σου!   

Ελληνιδες στην Μπερλιναλε

Διώχνω τη σκέψη αυτή και χαίρομαι που αυτή τη χρονιά υπάρχουν και ελληνικές συμμετοχές. Κυρίως Ελληνίδες κατάφεραν με τη δουλειά τους να προσκληθούν στο Βερολίνο. Η ταινία «Obscuro Barocco» της Ευαγγελίας Κρανιώτη θα προβληθεί στο τμήμα Panorama, ενώ η Μαρίνα Γιώτη θα εκπροσωπηθεί στο Forum Expanded με το «The Invisible Hands». Το αθηναϊκό κοινό είχε την ευκαιρία να δει για πρώτη φορά την ταινία στην documenta 14. Όπως το «The Invisible Hands» έτσι και το «What comes around» της Reem Saleh, αν και με πιο αυστηρό ντοκιμαντερίστικο χαρακτήρα, διαδραματίζεται στην Αίγυπτο. Σε αυτή την ελληνική συμπαραγωγή, στην οποία συμμετέχουν συνολικά πέντε χώρες, η κάμερα καταγράφει για κάποια χρόνια τη ζωή σε μια από τις πιο φτωχές συνοικίες του Καΐρου.
Στο τμήμα Berlinale Talents επιλέχθηκαν τρεις Ελληνίδες, που δεν είναι άγνωστες στον ελληνικό χώρο του σινεμά: η Ήρα Ντίκα ως σκηνοθέτις, η Ελιζαμπέτα Ηλία-Γεωργιάδου ως σεναριογράφος και η Φαίδρα Βόκαλη ως παραγωγός. Το μέλλον του σινεμά είναι λοιπόν γένους θηλυκού και ελληνικό. Με αυτήν την αίσθηση μπορεί να ξεκινήσει η Μπερλινάλε.