Ιφιγένεια στη χώρα του Πένθους

«Τίποτα δεν είναι όπως πριν!». Ο κορωνοϊός κλονίζει την κοινωνία, δοκιμάζει τις αξίες της, τη διχάζει, βυθίζοντας όλους μας σε μια πρωτόγνωρη αβεβαιότητα. Θα επιστρέψουμε ποτέ στην εποχή πριν την Πανδημία; Ή θα πρέπει να ξεχάσουμε για πάντα τον τρόπο που μέχρι σήμερα επικοινωνούσαμε;

Η «χώρα του Πένθους» συμβολίζει μια χώρα-εφιάλτη! Μια χώρα στην οποία έχει ξεσπάσει ένας φοβερός λοιμός με αμέτρητες συνέπειες για τον λαό της. Σ΄ έναν απελπισμένο αγώνα για την αντιμετώπισή του πρέπει ξένοι, ηλικιωμένοι και ασθενείς να θυσιασθούν επιλεκτικά, για να προστατευθεί το «σημαντικότερο» κομμάτι του πληθυσμού. Η Ιφιγένεια, ως θεραπαινίδα στον ναό της θεάς Άρτεμης (ένα είδος νοσοκομείου-κρεματόριου), είναι υποχρεωμένη να θυσιάζει ασταμάτητα ανθρώπινες ζωές. Γεμάτη νοσταλγία αναπολεί τη μακρινή της πατρίδα, τον αγαπημένο της αδελφό, τη χαμένη της ελευθερία. Η αναπάντεχη εμφάνιση του Ορέστη γεννά νέες ελπίδες. Τα δύο αδέλφια οδηγούνται στην τολμηρή απόφαση να αποδράσουν από τη χώρα του Πένθους. Αλλά πώς θα μπορέσουν να ξεγελάσουν τους αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου της χώρας; Μιας χώρας που έχει ως πρώτιστη αρχή να προστατεύει ακόμα και με τη βία τους πολίτες της; Μιας χώρας που είναι αναγκασμένη να παίρνει συνέχεια σκληρότερα μέτρα ακροβατώντας ανάμεσα σε υγεία, ασφάλεια και ελευθερία;

Το κείμενο του Κώστα Παπακωστόπουλου επικεντρώνεται στους δύο πρωταγωνιστές της Ευριπίδειας τραγωδίας, την Ιφιγένεια και τον Ορέστη, και δημιουργεί έναν τρίτο ρόλο, τη λεγόμενη «Φωνή του Κράτους». Τα δύο αδέλφια εκφράζουν στο έργο τους νέους ανθρώπους που αναζητούν τη χαμένη τους ελευθερία, την απαγορευμένη επικοινωνία, τη ζεστή αγκαλιά, σε μια εποχή που κρίνοντας ρεαλιστικά οι ανάγκες αυτές είναι αδύνατον να ικανοποιηθούν.

Η μουσική του Χέρμπερτ Μίτσκε και τα βίντεο του Τζων Σάιντλερ υποβάλλουν την καφκική ατμόσφαιρα μέσα στην οποία τα δύο αδέλφια θα επιχειρήσουν ένα άγνωστο ταξίδι προς την ελευθερία. Σε μια εποχή στην οποία o απρόβλεπτος ιός μας τρομοκρατεί συνεχώς με νέες μεταλλάξεις, η αλληγορική παράσταση ανατρέπει στη σκηνή με έναν μαγικό τρόπο τα αδιέξοδά μας προβάλλοντας την ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία και φωτίζοντας με ελπίδα, έστω και για λίγο, τη σκοτεινή μας καθημερινότητα!

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους μαθητές.