Το μέλλον είναι σκοτεινό, αλλά εμείς όχι

Αντλώντας από τα πρόσφατα κύματα λαϊκής κινητοποίησης για έναν δικαιότερο κόσμο, ο Bilal Yilmaz τυλίγει την πρόσοψη του κεντρικού κτιρίου του Goethe-Institut με ένα μήνυμα ελπίδας μέσα στο σκοτάδι. Αναφερόμενος στο έργο καλλιτεχνών όπως οι Christo & Jeanne-Claude, Jenny Holzer και Ugo Rondinone, ο Yilmaz μεταμορφώνει το κτίριο σε μια απροσδόκητη εικόνα - μια εικόνα που αποκαλύπτει αποκρύπτοντας και προκαλεί προβληματισμό μέσω της έκπληξης.

Καθώς το μέλλον φαίνεται να διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από την κοινωνική, πολιτική και περιβαλλοντική κατάρρευση, η συλλογική δράση αναδεικνύεται σε ζωτική δύναμη αλλαγής. Η τέχνη, σε αυτό το πλαίσιο, γίνεται ένα ισχυρό εργαλείο - ένα εργαλείο που μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά, να προωθήσει το διάλογο και να βοηθήσει στην οικοδόμηση κοινού εδάφους. Πολιτιστικά ιδρύματα όπως το Goethe-Institut μπορούν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία: ως χώροι κοινωνικής δέσμευσης, κριτικής σκέψης και αλληλεγγύης.

Ο καλλιτέχνης δηλώνει για το έργο:
«Μερικές φορές η τέχνη είναι κάτι περισσότερο από έναν όμορφο διακοσμητικό αντικείμενο στον τοίχο. Περισσότερο από μια ερώτηση που περιμένει απάντηση. Περισσότερο από ένα μέσο ψυχαγωγίας. Όταν πλησιάζουν σκοτεινές εποχές, η τέχνη μπορεί να γίνει εργαλείο — για να αποκαλύψει τις απειλές που έρχονται, να ενώσει τους ανθρώπους στην αντίσταση και να αντλήσει δύναμη από το παρελθόν για τις προκλήσεις του σήμερα. Ακόμη και οι προσόψεις των εδραιωμένων θεσμών μπορούν να γίνουν το πρόσωπο αυτού του καλέσματος. Σε σκοτεινούς καιρούς, η τέχνη μπορεί να φέρει φως.»

Επιμελήτρια: Λυδία Χατζηιακώβου