ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ

Παρουσίαση των ταινιών: flix.gr
Ελληνικά με αγγλική μετάφραση και ταυτόχρονη διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα 



17:00 (Glocken aus der Tiefe)
Ντοκιμαντέρ
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Werner Herzog
 
Σε μια μυστικιστική διαδρομή που καλύπτει τελετές Σαμάνων, ορθόδοξες βαπτίσεις και εξορκισμούς, μέχρι θνητούς που αυτοαποκαλούνται μετενσαρκώσεις του Ιησού Χριστού, θεραπευτές μέσω θαυματουργών υδάτων, πάρα πολύ ψηλές γυναίκες και ορφανούς κωδωνοκρούστες, ο Werner Herzog – σε μία από τις πιο πειραματικές και ελεύθερες αφηγηματικά στιγμές του - χαρτογραφεί τη πνευματικότητα του ρωσικού λαού σε όλη την έντασή της, από την πίστη μέχρι την υστερία. Κλείνοντας μέσα του θρύλους, δεισιδαιμονίες, παράξενες ανθρώπινες ιστορίες, απονενοημένες πράξεις αφοσίωσης σε μια υπέρτατη δύναμη και μια σουρεαλιστική αύρα που δεν αργεί να πάρει τη μορφή άγριου ρεαλισμού, το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε το 1993 στη Σιβηρία μοιάζει περισσότερο με μια τελετή διαλογισμού από μόνο του. Όταν στο δεύτερο μέρος, η αφήγηση επικεντρώνεται στην ιστορία της πόλης του Κίτεζ, που σύμφωνα με το θρύλο, ο Θεός βύθισε κάτω από μια λίμνη, απαντώντας στις εκκλήσεις των απεγνωσμένων κατοίκων της για σωτηρία από τις συνεχείς επιθέσεις των Ούννων και των Τατάρων, δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από την εικόνα πιστών που κολλάνε το αυτί τους στον πάγο για να ακούσουν τις καμπάνες από τα βάθη της ιστορίας για να αντιληφθείς πως ό,τι βλέπεις είναι πριν και μετά από οτιδήποτε η συνταρακτική τεκμηρίωση της ανάγκης του ανθρώπου να πιστέψει πέρα από το ανθρώπινο. 
 
(Αγγλικά/Γερμανικά/Ρωσικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους)
 
 
19:00 Ντοκιμαντέρ
Σενάριο, Σκηνοθεσία: Werner Herzog
Παραγωγή: André Singer, Lucki Stipetic
   
Με οδηγό τον ηφαιστειολόγο Clive Oppenheimer, ο Werner Herzog ενδίδει ολοκληρωτικά στη γοητεία που του ασκούν τα ηφαίστεια ήδη από την αρχή της καριέρας του (το 1977 είχε γυρίσει το «La Soufrière», ένα ντοκιμαντέρ για το ηφαίστειο La Grande Soufrière στη Γουαδελούπη) και μαζί επισκέπτονται ενεργά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο – από την Αιθιοπία ως τη Βόρεια Κορέα κι από την Ισλανδία μέχρι την Ινδονησία. Η έρευνά τους δεν εξαντλείται μόνο στο παράδοξο της αντίθεσης ανάμεσα στη ακαταμάχητη φωτογένεια και την καταστρεπτική δύναμη τους, αλλά φτάνει ακόμη μακρύτερα, εκεί όπου κανείς συνειδητοποιεί το εφήμερο της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην αποδεδειγμένη προϊστορικά δυνατότητα των ηφαιστείων να αφανίσουν οτιδήποτε ζωντανό επί Γης. Μιλώντας με επιστήμονες, ντόπιους κατοίκους των ηφαιστειογενών περιοχών αλλά και ανά τον κόσμο θαυμαστές των ηφαιστείων, ο Herzog αλλοιώνει για ακόμη μια φορά με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο – και ένα απολαυστικό δικό του voice over - τα όρια της τεκμηρίωσης με τη μυθοπλασία. Φιλοσοφεί πάνω σε εικόνες που κόβουν την ανάσα, χαρτογραφεί τα σημεία που η λάβα αφήνει το καυτό σημάδι της ως διαρκή προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα και παίρνει από το χέρι τον θεατή σε ένα αλησμόνητο ταξίδι-εμπειρία σε μια γοητευτική «κόλαση».
 
(Αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους)

 
21:00 @ Werner Herzog Film GmbH Μικρού μήκους
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Werner Herzog
 
O τελευταίος άνθρωπος που εγκατέλειψε με τη βία το απομονωμένο νησί της Σπιναλόγκα στην Κρήτη – το επίσημο ελληνικό λεπροκομείο που λειτούργησε από το 1903 μέχρι και το 1957 - ζει τώρα στην Ελούντα της Κρήτης, μένει μόνος του όλη μέρα στο σπίτι του, το βράδυ παίζει λύρα στα καφενεία και επαναλαμβάνει συνεχώς ότι αρνείται να μιλήσει, να πει ούτε μια λέξη. Η ταινία που γυρίστηκε σε δύο μέρες (κυρίως νύχτες, όπως έχει υποστηρίξει ο ίδιος ο Herzog) και μονταρίστηκε σε μία, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της πρώτης του μεγάλου μήκους ταινίας «Σημάδια Ζωής», είναι στην πραγματικότητα μια ταινία μυθοπλασίας που θέλει να μοιάζει με ένα ψευδό-ντοκιμαντέρ. Ο Herzog σκέφτηκε την ιδέα του τελευταίου κατοίκου της Σπιναλόγκα, που τον υποδύεται ένας πραγματικός διάσημος λυράρης και ο οποίος αρνείται να μιλήσει την ίδια στιγμή που κάτοικοι του νησιού επαναλαμβάνουν φήμες και πραγματικότητες γύρω από το παρελθόν και το παρόν του τόσες φορές που παύει πλέον να έχει σημασία. Γοητευμένος από τους ντόπιους κατοίκους του νησιού, το απόκοσμο τοπίο της εγκαταλελειμμένης Σπιναλόγκα, την παραδοσιακή μουσική της κρητικής λύρας και τη θεατρικότητα της πρόζας που έρχεται σε αρμονική αντίθεση με τον αυθορμητισμό των ερασιτεχνών ηθοποιών, ο Herzog παραδίδει με τις «Τελευταίες Λέξεις» ένα μικρό θρίαμβο του παραλόγου που καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα και ένα καίριο σχόλιο για την ίδια τη δύναμη του λόγου – στο σινεμά, τη ζωή, την ίδια την Ιστορία.
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Φεστιβάλ του Oberhausen 1968.
 
(Ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους)
 
  @ Werner Herzog Film GmbH Μυθοπλασία
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Werner Herzog
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Ηθοποιοί: Peter Brogle, Wolfgang Reichmann, Athina Zacharopoulos, Wolfgang von Ungern-Sternberg, Werner Herzog κ.ά.
 
Ο Γερμανός αλεξιπτωτιστής Stroszek, μετά τον τραυματισμό του, στέλνεται για να αναρρώσει σε ένα ελληνικό νησί. Μένει σε ένα οχυρό, που χρησιμοποιείται και ως αποθήκη πυρομαχικών, μαζί με τη σύζυγό του, Nora, και δύο συνάδελφους στρατιώτες, τον άξεστο Meinhardt και τον εσωστρεφή Becker που δηλώνει γοητευμένος από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Η απόλυτη αδράνεια, ωστόσο, με την οποία περνούν οι μέρες τους αρχίζει να διαβρώνει τη σχέση τους με την πραγματικότητα. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας του 24χρονου τότε Werner Herzog, γράφτηκε από τον ίδιο σε ηλικία 19 ετών βασισμένη αρχικά σε μια πραγματική ιστορία που ο Herzog ανακάλυψε αργότερα ότι ήταν η βάση του βιβλίου του ρομαντικού Achim von Arnim «Der tolle Invalide auf dem Fort Ratonneau» (Ο Τρελός Ανάπηρος του Φρουρίου Ρατονό) που εκδόθηκε το 1818. Τα γυρίσματα που έγιναν με μια κλεμμένη κάμερα 35mm και 20.000 δολάρια που είχε κερδίσει ο Herzog σε ένα διαγωνισμό σεναρίου στη Γερμανία, έγιναν στην Ελούντα της Κρήτης και στην Κω, στο νησί των Δωδεκανήσων όπου ο παππούς του, ο διάσημος αρχαιολόγος Rudolf Herzog, εργάστηκε για πολλά χρόνια. Αν και περισσότερο ακαδημαϊκή από τη μετέπειτα πιο αντισυμβατική αφηγηματικά φιλμογραφία του, αποτελεί το πρώτο εξαίρετο δείγμα της σχεδόν εμμονικής προβληματικής του πάνω στον άνθρωπο που αναμετριέται με τη λογική, στο κέντρο της Ιστορίας. Η αντίστιξη της σύγχρονης (στους τίτλους ακούμε μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου) και κλασικής μουσικής (Σοπέν), το φυσικό τοπίο που είναι κύριος πρωταγωνιστής (το ίδιο σύνθετος με τους χαρακτήρες των στρατιωτών που απέχουν πολύ από την τότε πεπατημένη μονοδιάστατη απεικόνισή τους στο σινεμά) και μια διάχυτη αίσθηση για μια μικρή ανθρώπινη ιστορία που αντανακλά μια οικουμενική αντιπολεμική έκκληση, κάνουν τα «Σημάδια Ζωής» ένα από τα πιο εμβληματικά κομμάτια της φιλμογραφίας του Werner Herzog, βραβευμένο με το ειδικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του 1968.
 
(Γερμανικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους)
 
Κείμενα ταινιών: flix.gr
Μετάφραση από τα Ελληνικά: Corinna Jessen