|

19:00

Hay Que Caminar

Συναυλία|Συναυλία του Duo Aventure

  • Goethe-Institut Athen, Αθήνα

  • Γλώσσα Αγγλικά
  • Τιμή Είσοδος ελεύθερη
  • Μέρος της σειράς: ATHENS MUSIC WEEK 2026

 Canva

 Canva

Το Duo Aventure (Teresa Hackel και Karin Rüdt) θα παρουσιάσει το καινούργιο του ρεπερτόριο που το τιτλοφορεί «Hay Que Caminar» με έργα των:

Charles Uzor (*1961) ORIRI για φλογέρες, κιθάρα και tape (πρώτη παρουσίαση, ανάθεση του Duo Aventure)

Guillaume de Machault (περ. 1305 - 1377) Claudin de Sermisy (1490 - 1562)
Miguel de Fuenllana (περ. 1525 - 1590)
John Baldwine (1560-1615)

ORIRI (συμπόσιον)
Το νέο έργο του Uzor συνδέεται ποικιλοτρόπως με έργα και υφολογικά χαρακτηριστικά της αναγεννησιακής μουσικής, που λειτουργούν αντιστικτικά και ταυτόχρονα συνδυάζονται με τα δικά του. Ανάμεσα στα μέρη του ORIRI παρουσιάζονται στο πρόγραμμα της βραδιάς έργα της Αναγέννησης, ενώ το Rondo του Guillaume de Machaut «Doulz viaire gracieus», που αποτέλεσε την αφετηρία για τη σύνθεση του Uzor, εμφανίζεται σε εναλλασσόμενες παραλλαγές στο 2ο, το 3ο και το 4ο μέρος.

«Το ORIRI (συμπόσιον) κινείται σε μονοπάτια που υπόσχονται να οδηγήσουν τη μουσική μου σε ανοιχτούς χώρους γεμάτους
φως και μελωδία, χώρους με πολλή αντήχηση. Καθώς είμαι ένας συνθέτης που δουλεύει μένοντας πιστός σε μια αναλυτική παρτιτούρα και στη μεγαλύτερη δυνατή αίσθηση του ήχου, το άνοιγμα προς το τυχαίο και η μείωση του ηχητικού υλικού αποτελούν για μένα πρόκληση. Στην καρδιά του έργου, η πασσακάλια μου έρχεται σε διάλογο με μια παραλλαγή του ρόντο «Doulz viaire gracieus» του Machaut. Η τάξη του μεσαιωνικού ήχου με τα περίτεχνα ρυθμικά μοτίβα και τις εξαίσιες αναλογίες ερχόταν σε αντίθεση με μια κοινωνία που μέσα στην αυστηρή ιεραρχία και τη βίαιη φύση της βρίσκει καταφύγιο στην τέχνη και τον υπολογισμό – μια μουσική ασύλληπτης καθαρότητας, της οποίας οι κρυπτικοί στίχοι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ούτε τον ερωτισμό ούτε την κοινωνική δικαιοσύνη. Η επικάλυψη της ποιητικής ματιάς με την πολιτική θεώρηση φανερώνεται μέσω μιας ηχητικής διαταραχής η οποία καταργεί με το μικροτονικό κούρδισμα τη λειτουργική σχέση μεταξύ των συγχορδιών. Στο ORIRI η Ανατολή και η Δύση στέκονται η μία απέναντι στην άλλη, όχι με εχθρική διάθεση αλλά με περιέργεια, με πνεύμα φιλόξενο, και συνομιλούν έστω διαφωνώντας. Η φλογέρα και η κιθάρα αποτελούν εδώ γέφυρες από την Ανατολή στη Δύση, από το Ιράκ στο Σαντιάγο, από τον μονόλογο στη συνάντηση, από την αντιπαράθεση στο συμπόσιο των φωνών». (Charles Uzor)

Πρόγραμμα

To ORIRI (συμπόσιον) αποτελείται από 5 μέρη και διαρκεί 45-50 λεπτά.

I Hay que caminar... en una arcada
II Rondeau
III Passacaglia Passacaglia Double I
Double II
Double III
IV Rondeau Double
V Hay que caminar... al fin del mundo

Aufbau:
Guillaume de Machaut (1300 – 1377) Doulz viaire gracieus

Charles Uzor (* 1961) Oriri: I Hay que caminar … en una arcada
II Rondeau

Calliope Tsoupaki (* 1963)Charavgi for renaissance recorder (1994)

Charles Uzor (*1961) Oriri: III Passacaglia
Passacaille Double I – II – III
IV Rondeau Double

Claudin de Sermisy (∼490 ─ 1562) Aies pitié
Au pres de vous

Miguel de Fuenllana (∼1525 ─ 1600) 2 Bicinias from «Libro de musica para Vihuela,
Intitulado Orphenica lyra» (1554): Fecit potentiam (Josquin) 
                                                                Suscepit Israel (Morales)

Charles Uzor (*1961) Oriri: V Hay que caminar … al fin del mundo

Guillaume de Machaut (1300 ─ 1377) Doulz viaire gracieus

Mε την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ελβετίας στην Ελλάδα.

Με τους:

  • Γεννήθηκε το 1981 στο Βερολίνο. Στα έξι της χρόνια έκανε το πρώτο της μάθημα κιθάρας. Έλαβε το πτυχίο διδασκαλίας κιθάρας από το Πανεπιστήμιο των Τεχνών του Βερολίνο όπου φοίτησε κοντά στον καθηγητή Gerd Lünenbürger. Το 2005 πήγε στη Βέρνη για να σπουδάσει κοντά στον Carsten Eckert στην Ανωτάτη Σχολή των Τεχνών, από όπου έλαβε το δίπλωμα σολίστ φλογέρας. Το 2006 κέρδισε το 3ο βραβείο του Διαγωνισμού Nicati της Ελβετίας (ερμηνεία σύγχρονης μουσικής). Το 2008 ολοκλήρωσε έναν ακόμη κύκλο σπουδών
    με διάκριση στην ερμηνεία σύγχρονης μουσικής και στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Παράλληλα με τις σπουδές της δίδασκε στην Ανωτάτη Σχολή Τεχνών της Βέρνης το μάθημα «Αυτοσχεδιασμός – Σύνθεση – Ερμηνεία». Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της για τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό εκφράζεται στη συμμετοχή της σε πλήθος συναυλιών και εγχειρημάτων, μεταξύ άλλων με τους Fred Frith, Fritz Hauser, Ensemble Millefleurs, Christoph Schiller, Eric Ruffing και Anna-Kaisa Meklin. Εδώ και μερικά χρόνια είναι μέλος της Insubordination Meta Orchestra της δυτικής Ελβετίας, στην οποία μουσικοί από τον χώρο του αυτοσχεδιασμού υλοποιούν από κοινού μουσικές ιδέες. H Teresa Hackel έχει πάρει μέρος σε διάφορες παγκόσμιες πρώτες της Ελβετίας. Έχει ταξιδέψει για να δώσει συναυλίες στο Βερολίνο, τη Βολιβία, την Ιταλία, το Βουκουρέστι, το Σιμπίου και το Παρίσι, αλλά και σε πολλά μέρη της Ελβετίας. Με την κιθαρίστρια Virginia Aranco τη συνδέει μια μακροχρόνια καλλιτεχνική συνεργασία. Το 2018 κυκλοφόρησε ο δίσκος τους «Solare» με έργα του Fausto Romitelli, τον οποίο ηχογράφησαν με την Elena Casoli. Το 2022 βγήκε ο δίσκος τους «Zustandsformen», που ηχογράφησαν με την Karin Rüdt και περιέχει έργα από τη στροφή της χιλιετίας για φλογέρα και κιθάρα. Η Teresa Hackel παρουσιάζει τακτικά μαζί με σύνολα υπό τη διεύθυνση του Ruedi Lutz τις καντάτες του Μπαχ, στο πλαίσιο εγχειρημάτων του Ιδρύματος J.S. Bach. Διδάσκει στο Ωδείο του Άαραου και στα γυμνάσια του Βέττινγκεν και του Μπάντεν. Ζει στο Μπάντεν του καντονιού Άαργκαου. Το 2024 η Teresa Hackel έλαβε υποτροφία 6μηνης καλλιτεχνικής φιλοξενίας στο Λονδίνο από τον ανεξάρτητο φορέα χρηματοδότησης πολιτισμού Aargauer Kuratorium. 

  • Γεννήθηκε στο Σάαρμπρυκεν της Γερμανίας. Έξι ετών ξεκίνησε τα μαθήματα μουσικής. Στο Σάαρμπρυκεν σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και Μουσικοπαιδαγωγική. Το 1984 ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη εξέταση πιστοποίησης για τη Διδασκαλία Μουσικής με κύριο μάθημα το πιάνο, δεύτερο το τραγούδι και μάθημα ελεύθερης επιλογής την κλασική κιθάρα. Λίγο μετά, έλαβε ως κιθαρίστρια το βραβείο στήριξης ταλαντούχων καλλιτεχνών της Πόλης του Σάαρμπρυκεν. Στη συνέχεια, η Karin Rüdt πήρε το δίπλωμά της στην κιθάρα από το Πανεπιστήμιο του Μάιντς όπου φοίτησε κοντά στον Michael Koch και, αφότου πήγε να ζήσει στην Ελβετία, το πτυχίο σολίστ κιθάρας στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής του Βίντερτουρ/Ζυρίχης φοιτώντας κοντά στον Christoph Jäggin. Παρακολούθησε masterclasses των H. Käppel, R. Smits, Karl Scheit κ.ά. και είναι μακροχρόνιο μέλος του γερμανικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Καθηγητών Κιθάρας (EGTA). Η Karin Rüdt συμμετέχει τακτικά ως σολίστ σε συναυλίες αλλά και ως μέλος συνόλων όπως το Ensemble Quasi Fantasia και το Duo Aventure (με την Teresa Hackel). Ερμηνείες της έργων των Daniel Weissberg, Fritz Vögelin, Sofia Gubaidulina, Charles Uzor, Jordi Rossinyol, Anthony Gilbert, Carmen Carneci, Ulrich Stranz κ.ά. μπορεί να ακούσει κανείς στους αντίστοιχους δίσκους που κυκλοφορούν. Έχει επανειλημμένα ενθαρρύνει και παρακινήσει τη σύνθεση νέων έργων για κιθάρα, ενώ έχει πάρει μέρος σε πλήθος πρώτων παρουσιάσεων έργων. Η Karin Rüdt έχει δώσει συναυλίες στη Δανία, τη Ρουμανία, την Ελλάδα, μεταξύ άλλων χωρών, όπως και σε διάφορα μέρη της Γερμανίας και της Ελβετίας. Ως μέλος της Gong-Impro-Orchester παίρνει μέρος σε συναυλίες μουσικού αυτοσχεδιασμού, αλλά παράλληλα κάνει εμφανίσεις ως σολίστ κιθάρας/πιάνου ή και των δύο. Παράλληλα, συμμετέχει σε εγχειρήματα που συνδυάζουν διαφορετικά είδη τέχνης, π.χ. τη μουσική με εικαστικές και λογοτεχνικές τέχνες (σύλληψη και υλοποίηση ηχητικών γλυπτών και εγκαταστάσεων, παραδείγματα ηχητικών αντικειμένων). Εδώ και μερικά χρόνια ασχολείται επίσης εντατικά με τη βιόλα ντα γκάμπα συνδυάζοντας τη μεσαιωνική/αναγεννησιακή/μπαρόκ μουσική με σύγχρονους-πειραματικούς ήχους. Η Karin Rüdt διδάσκει στο γυμνάσιο του Βέττινγκεν στην Ελβετία.

  • Γεννήθηκε το 1961 στη Νιγηρία και ήρθε στην Ελβετία κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Μπιάφρας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Βέρνη, τη Ζυρίχη και τη Ρώμη, σπούδασε όμποε στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου (κοντά στον Gordon Hunt) και σύνθεση (με τους Melanie Daiken και H.W. Henze). Το 1990 έλαβε από τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου τους τίτλους σπουδών Dip. RAM και Master στη σύνθεση. Το 2005 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα «Melody and the Phenomenology of Internal Time Awareness» [«Η μελωδία και η φαινομενολογία της εσωτερικής αίσθησης του χρόνου»]. Το έργο του Uzor επικεντρώνεται σε κομμάτια για μικρά σύνολα και φωνή. Έπειτα από δουλειές υβριδικής ηλεκτρονικής μουσικής, περνά έναν χρόνο εκπαιδευτικής άδειας (sabbatical) στο Μπέρκλεϊ κοντά στον Fred Lerdahl. Στο spleen /mimicri και το Nri /mimicri (με αερακουστική και τραγούδια πουλιών που χαμηλώνονται κατά κάποιες οκτάβες), φαίνεται η ενασχόληση του Uzor με τον μιμητισμό στη φύση και την ταυτότητα, αλλά και το πώς έχει επηρεαστεί ο συνθέτης από τη φιλοσοφία του Derek Parfit. Τη δεκαετία του 2020, έγραψε τα έργα Mothertongue, έναν κύκλο συνθέσεων
    με θέμα την απώλεια της γλώσσας, την τριλογία 8’46’’/ Bodycam exhibit 3/ Katharsis Kalkül. George Floyd in memoriam, το χορωδιακό έργο Hier in diesem zierl’chen Prunkgebäude (βασισμένο σε κείμενα του συγγραφέα Robert Walser) και το Merrusch (βασισμένο σε κείμενα της δημοσιογράφου και συγγραφέα Astrid Kaminski). Με αφορμή τη συμμετοχή του σε φεστιβάλ στο Βιιτασάρι της Φινλανδίας, τη Στοκχόλμη, το Χάντερσφιλντ, τη Γλασκώβη, τη Λουκέρνη, τη Βέρνη και το Βερολίνο, ή και με απευθείας αναθέσεις έργων από το Φεστιβάλ της Λουκέρνης, την BBC Scottish Symphony Orchestra ή τη Βαυαρική Ραδιοφωνία, ο Uzor έχει γράψει έργα όπως τα Parmenides Prooimion και Breaking of the Vessels. Παράλληλα με την ενασχόλησή του με την όπερα Leopold II.exhibit, αυτή την περίοδο ο Uzor συνθέτει ένα νέο κομμάτι για το σύνολο Ekmeles vocal ensemble και ένα έργο για το Duo Aventure. Το 2025 ο Uzor υπήρξε υπότροφος του Civitella Ranieri Foundation. Ο Charles Uzor ζει στην Ελβετία και την Ελλάδα. Η μουσική του κυκλοφορεί σε τέσσερις δίσκους από τις εταιρείς Neos και col legno.