Οδηγίες της Νυρεμβέργης
Τόποι μάθησης

Τα παιδιά μαθαίνουν ξένες γλώσσες σε μικρή ηλικία στο νηπιαγωγείο, το σχολείο και τα λοιπά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Προϋπόθεση για τη διεξαγωγή ενός ποιοτικού διδακτικού προγράμματος είναι η ύπαρξη χώρων διδασκαλίας των οποίων το μέγεθος και ο εξοπλισμός διασφαλίζουν ένα ασφαλές περιβάλλον για τους μικρούς μαθητές και στους οποίους το μάθημα μπορεί να διαμορφωθεί με τρόπο που ενδείκνυται για παιδιά και δεν τίθεται σε καμία περίπτωση σε κίνδυνο η υγεία τους.

Αν η ομάδα των μαθητών είναι όσο το δυνατόν πιο μικρή και το μάθημα γίνεται στον κατάλληλο χώρο, διασφαλίζεται, ότι κάθε παιδί θα έχει αρκετές ευκαιρίες να μιλήσει και να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα και ότι θα λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές του ανάγκες . Ένα σταθερό μαθησιακό περιβάλλον -αν είναι δυνατόν πάντα στον ίδιο χώρο- διασφαλίζει τη συνέχιση της μάθησης.

Μέσα σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα πρέπει να υπάρχει ειδικός χώρος, όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι εκπαιδευτικοί και διδάσκοντες μπορούν να συζητούν και να συμφωνούν για τους τρόπους επίβλεψης, τους στόχους μάθησης, τις μεθόδους και το περιεχόμενο του προγράμματος, κυρίως όταν η ξένη γλώσσα διδάσκεται από επιπλέον ειδικό διδακτικό προσωπικό. 
   

Οδηγίες:

Τα παιδιά θα πρέπει να διδάσκονται, αν αυτό είναι δυνατόν, πάντα στους ίδιους χώρους, ώστε να μπορέσουν να αναπτυχθούν σ’ ένα κλίμα ασφάλειας και προστασίας.

Οι διδάσκοντες διαφόρων βαθμίδων οφείλουν να ανταλλάσσουν μεταξύ τους πληροφορίες. Προτείνονται οι παρακάτω τρόποι:

  • Ανταλλαγή σχεδίων μαθημάτων, κατευθυντήριων γραμμών, στόχων, περιεχομένου και θεμάτων
  • Τήρηση Portfolio μαθητή, το οποίο θα τον ακολουθεί στα διάφορα στάδια της εκπαίδευσής του
  • Συντονιστικές συνελεύσεις
  • Εκπαιδευτικοί διαφόρων εκπαιδευτικών βαθμίδων πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα συναδέλφων τους και να συμμετέχουν σε κοινές επιμορφωτικές εκδηλώσεις

Η συνέχιση της εκμάθησης ξένων γλωσσών σε μικρή ηλικία καθίσταται συχνά προβληματική κατά τη μετάβαση από τον παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο ή το δημοτικό [1].

Ένα σημαντικό εργαλείο για τη διασφάλιση της συνέχειας της γνωστικής διαδικασίας σε διαφορετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, είναι ο καθορισμός της διδακτέας ύλης στο μάθημα της ξένης γλώσσας στα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Διδάσκοντες στα Δημοτικά μαζί με το ειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό θα έπρεπε να ενημερώνονται ακριβώς για την ύλη που έχει διδαχθεί το παιδί στην προηγούμενη βαθμίδα και τη συγκεκριμένη πορεία που έχει ακολουθήσει, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν από το σημείο στο οποίο βρίσκεται και να αποφύγουν τις επαναλήψεις. Κατά τον ίδιο τρόπο οι διδάσκοντες στο πρώτο σχολείο πρέπει να προετοιμάζουν τα παιδιά για τη μετάβαση στην επόμενη βαθμίδα.

Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητος ο καθορισμός της διδακτέας ύλης, ώστε να διασφαλίζεται η πρόοδος και η συνέχιση της εκμάθησης της ξένης γλώσσας.

Οδηγίες:
  • Εκπαιδευτικά προγράμματα (χρόνος έναρξης της εκμάθησης, επιλογή, έκταση και ακολουθία των γλωσσών και πιστοποιητικά γλωσσομάθειας στα οποία στοχεύει ο μαθητής) θα έπρεπε να μην επιλέγονται αποσπασματικά, αλλά να αποτελούν μέρη ενός συνόλου. Σε ό,τι αφορά τη συνολική πορεία της εκμάθησης ξένης γλώσσας σε μικρή ηλικία θα έπρεπε να υπάρχει μια κοινή εκπαιδευτική βάση [2].
  • Μια, τουλάχιστον κατά διαστήματα, κοινή πανεπιστημιακή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών και διδασκόντων, όπως αυτή επιχειρείται σε ορισμένες χώρες, θα μπορούσε να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός σταθερού εκπαιδευτικού συστήματος20  [3].
  • Η μετάβαση από τη μια βαθμίδα εκπαίδευσης στην άλλη πρέπει να προβλέπεται και να προγραμματίζεται εκ των προτέρων από όλα τα εμπλεκόμενα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχιση της γνωστικής διαδικασίας.
  • Θα έπρεπε να σχεδιασθεί διδακτικό υλικό ή εγχειρίδια που καλύπτουν όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.


Πηγές
[1] Βλ. επίσης  BIG (2009)
[2] Βλ. Βασίλειος Φθενάκης (01/2010)
[3] Βλ. αυτόθι

Περισσότερες πληροφορίες...