HISTORY PROJECTED 2026
Προβολές της Ιστορίας 2026

Predicting the Present
Προβλέποντας το παρόν

Πρόγραμμα προβολών σε συνεργασία με το Ethnofest
Eπιμέλεια προγράμματος: Γκέλυ Μαδεμλή
Οπτική ταυτότητα: Typical Organization

Επεισόδιο #1: Future is Desert [Το μέλλον είναι έρημος]

Μπορούμε να ονειρευτούμε ένα μέλλον σε απομόνωση; Έχουμε παρέα όταν διερευνούμε τις επόμενες εκδοχές της ζωής και των κοινωνιών μας; Τι αντικατοπτρισμούς σχηματίζουν τα οράματά μας στον χώρο; Τρεις ταινίες που μετεωρίζονται ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές ζώνες και πολιτικές πραγματικότητες μάς συστήνουν ανθρώπους πλάνητες και σε διαρκή απορία, χαρτογραφώντας έρημους τόπους.

Alaska
Dore O. (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, 1968, 18΄) Αναμνήσεις από τα σώματα άλλων ανθρώπων, ένα βλέμμα στο ίδιο μας το σώμα: Αυτή είναι η ταινίας της Dore O., με τα ίδια της τα λόγια «ένα όνειρο του εαυτού μου, οι συνέπειες της πράξης μέσα στην κοινωνία», με ένα ηχοτοπίο καμωμένο από μονότονους ήχους βιολιού, ήχους από πιστολάκι μαλλιών και στοιχεία  από τη «Concord Sonata» του Charles Ives. «Το Alaska της Dore O. είναι μια όμορφη ταινία, κι αυτό εγείρει υποψίες. Αλίμονο, η ομορφιά κρύβει παγίδες. Δεν πρόκειται παρά για την επιφάνεια, πίσω από την οποία κρύβονται ο τρόμος και ο φόβος. Για τη Dore O. η ομορφιά αποτελεί μέρος της πραγματικότητας. Για εκείνη υπάρχει μια ομορφιά του φόβου, όπως για τον Jean Genet υπάρχει μια ομορφιά του φόνου. Το Alaska είναι ένα κινηματογραφημένο όνειρο, χωρίς τις γενικόλογες μεταφορές-δάνεια από την ψυχανάλυση, οι οποίες εκλογικεύουν το όνειρο και το ανοίγουν στην ερμηνεία. Το Alaska είναι μια ταινία που αντιστέκεται σε κάθε ερμηνεία, επιμένοντας στο βίωμα αντί αυτής». (Klaus Bädekerl, Filmkritik 5/1969)

Melted Into the Sun
Saodat Ismailova (Ουζμπεκιστάν, Ιταλία, Πορτογαλία, 2024, 36΄) Μια μυθική μορφή του 8ου αιώνα ανασταίνεται σ’ ένα συναρπαστικό εγχείρημα από το Ουζμπεκιστάν, το οποίο αναστοχάζεται τον τρόπο με τον οποίο οι ιδέες κυκλοφορούν και αποκτούν νέα συμφραζόμενα καθώς συναντούν διαφορετικές ενσαρκώσεις. Αντλώντας ελεύθερα από την αμφιλεγόμενη φιγούρα του Αλ-Μουκαννά («Ο Καλυμμένος»), ενός βαφέα που μετατράπηκε σε πνευματικό ηγέτη και πολιτικό υποκινητή στην ασιατική ενδοχώρα του 8ου αιώνα, η ταινία μαθαίνει να αφουγκράζεται τις πολιτισμικές αντηχήσεις των επαναστατικών του ιδεών. Μπορεί η μηχανή της σοβιετικής προπαγάνδας της περιοχής να επιχείρησε να οικειοποιηθεί την κληρονομιά του, καθιστώντας την ένα πρότυπο εξέγερσης και αγώνα για την αναδιανομή της ιδιοκτησίας και του πλούτου, αλλά η σκέψη του Αλ-Μουκαννά παραμένει ως σήμερα «πρωτοσοσιαλιστική». Έχοντας για οδηγό την νεαρή Ουζμπέκα ποιήτρια Τζοντεμίρ Τζοντόρ, αυτό το οπτικά καθηλωτικό έργο ξεδιπλώνει στη μεγάλη οθόνη τη δυναμική του να οικοδομεί κόσμους, παρότι έχει παρουσιαστεί στο παρελθόν και ως εικαστική εγκατάσταση. 

Εξωπραγματικό 
Σταύρος Τορνές (Ελλάδα / Ιταλία, 1979, 40΄) Η τελευταία ταινία του Τορνέ στην Ιταλία φέρει έναν τίτλο που ταιριάζει γάντι ως χαρακτηρισμός στον σκηνοθέτη εν γένει και στην ικανότητά του να ξεκινά από το ντοκιμαντέρ για να απογειωθεί στην καθαρή μαγεία. Ενα καΐκι που ανεβαίνει ένα ποτάμι, μια φωτιά στην καρδιά της πόλης, ένας άνθρωπος που περιπλανιέται στις ηφαιστειογενείς πλαγιές της Αίτνας, είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν το «Εξωπραγματικό». Μια «θρηνητική ταινία», σύμφωνα με τον δημιουργό, που ζητά από τον θεατή να την αφουγκραστεί αισθητικά και συναισθηματικά.