Οδηγίες της Νυρεμβέργης
Κατάλληλα προγράμματα

Τα προγράμματα εκμάθησης ξένων γλωσσών σε μικρή ηλικία θα έπρεπε να είναι διαμορφωμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να κινούν το ενδιαφέρον για τη γλώσσα-στόχο και να προκαλούν τα παιδιά να επικοινωνήσουν στην καινούργια ξένη γλώσσα. Αν υπάρχει το ανάλογο θεσμικό πλαίσιο, τότε, ένα χρονικά πιο εντατικό πρόγραμμα υπόσχεται μεγαλύτερη επιτυχία από ένα εκτεταμένο.

Τα παιδιά στην αρχή προτιμούν λέξεις και φράσεις που προέρχονται από το δικό τους κόσμο και των οποίων τη σημασία γνωρίζουν στη μητρική γλώσσα. Στην πρώτη επαφή με την ξένη γλώσσα δεν είναι ακόμη σε θέση να κατανοήσουν τις γραμματικές δομές, αλλά τις υιοθετούν κατ’ αρχήν ως συγκεκριμένη δομή ή έκφραση [1].

Ως εκ τούτου το περιεχόμενο των προγραμμάτων εκμάθησης ξένων γλωσσών θα έπρεπε να ανταποκρίνεται στην ηλικία των παιδιών και τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα. Όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο σημαντική είναι η συναισθηματική σχέση με το γνωστικό αντικείμενο και η ταύτιση με τον εκπαιδευτικό ή το διδάσκοντα. Αν το παιδί νοιώθει καλά στο μαθησιακό του περιβάλλον και δεν αισθάνεται φόβο και πίεση, τότε, αφού από τη φύση του είναι περίεργο, θα συμμετέχει όλο και πιο ενεργά στο μάθημα.

Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, είναι κατάλληλα όλα τα προγράμματα εκμάθησης που απαιτούν συμμετοχή και δράση, τα οποία με παιγνιώδη τρόπο διδάσκουν ενδιαφέροντα θέματα, επιτρέπουν τους πειραματισμούς, καλούν τα παιδιά να κινηθούν και να είναι δημιουργικά, με λίγα λόγια: προσφέρουν στα παιδιά ποικίλες δυνατότητες ανάπτυξης. 
 

Οδηγίες:

  • Οι στόχοι, το περιεχόμενο και οι μέθοδοι των προγραμμάτων εκμάθησης ξένων γλωσσών πρέπει να ανταποκρίνονται στις εμπειρίες και τις προϋποθέσεις της ομάδας μαθητών στην οποία απευθύνονται.
  • Ο σχεδιασμός του μαθήματος πρέπει να ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις, τις δυνατότητες και τις ανάγκες του κάθε παιδιού.
  • Το πρόγραμμα εκμάθησης ξένων γλωσσών πρέπει να βασίζεται στις εμπειρικές γνώσεις των παιδιών και να διευρύνει τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους και σε τομείς που δεν σχετίζονται άμεσα με τη γλώσσα,  μέσω της ενασχόλησης με σημαντικά θέματα που τους ενδιαφέρουν.


Πηγές
[1] Παρ’ όλα αυτά παρατηρούμε ότι τα παιδιά προσπαθούν «να απλουστεύσουν με αναλύσεις την πολυπλοκότητα του περιβάλλοντός τους, να κατανοήσουν τις δομές του και να ανακαλύψουν έτσι τους κανόνες και τους συσχετισμούς μεταξύ των στοιχείων που αναγνωρίζουν» Βλ. Röber (2008)