კომპოზიტორი და საუნდ ხელოვანი გეორგ კლაინი მრავალმხრივ შემოქმედებით პრაქტიკას ავითარებს. ის ხმას ხელოვნების ნიმუშის შესაქმნელად იყენებს. თავის ინსტალაციებსა და ინტერვენციებში ის აერთიანებს აკუსტიკურ და ვიზუალურ, სიტუაციურ და პოლიტიკურ ასპექტებს და ქმნის სივრცეს, სადაც დამთვალიერებელი ზოგჯერ ინტერაქტიულად ან აქტიური მონაწილეობით ერთვება.
მის ნამუშევრებში ხმა და ვიზუალური ელემენტები ხშირად ერთნაირად მნიშვნელოვანია. ის ხმას აერთიანებს ვიდეოსთან, ტექსტებთან, ობიექტებთან, ფოტოგრაფიასა და სინათლესთან. გეორგ კლაინი ბერლინში ხელმძღვანელობს კოლექტიურ Errant Sound Gallery-ისა და არის DYSTOPIA Sound Art Biennale-ის კურატორი. 2022 წლიდან ის ბერლინის ხელოვნების უნივერსიტეტში Sound Studies and Sonic Arts-ის პროგრამის პროფესორი და ხელმძღვანელია.

ჩელსი ლევენთალი ბერლინში დაფუძნებული ინტერდისციპლინური ხელოვანია ბგერისა და ინსტალაციების მიმართულებით. მისი ნამუშევრები ორიენტირებულია სივრცის რეანიმაციასა და არტიკულაციაზე, აუდიტორული არქეტიპების აღქმასა და ბგერითი ალეგორიების შექმნაზე. მისი შემოქმედება ხშირად იღებს გარემოზე რეაგირებადი (site-responsive) და სკულპტურული ხმოვანი ინსტალაციების ფორმას. მის ნამუშევრებში განმეორებადი თემებია: სახლის ბგერითი კონსტრუქცია, ურბანული სივრცეების ფსიქოგეოგრაფიული კვლევა და ადამიანისა და ბუნების ურთიერთობა. 2019 წლიდან იგი ასწავლის ბერლინის ხელოვნების უნივერსიტეტის (UdK) ბგერის კვლევებისა და აუდიოხელოვნების ფაკულტეტზე.

მანანიკო კობახიძე (Ethernet_011) - ხელოვანი ციფრული მედიისა და 3D მიმართულებით. DAAD-ის სტიპენდიით სწავლობდა ბრემენის ხელოვნების უნივერსიტეტში (University of the Arts Bremen), სადაც მოიპოვა ციფრული მედიის მაგისტრის ხარისხი.
მისი ნამუშევრები თამაშების ასპექტებს, მის მექანიკასა და ბავშვობის მოგონებებს ეხება – ქმნის და ეძებს კავშირებს მოთამაშეებს შორის და თავიდან სახავს „თავისუფალი თამაშის“ მნიშვნელობას. მისთვის მნიშვნელოვანია სივრცის აღქმის ტრანსფორმაციისა და მასთან დაკავშირებული საერთო ნარატივების მოხელთება.
 

ნინო დავა საქართველოში დაბადებული, ბერლინში დაფუძნებული კომპოზიტორი და აუდიოხელოვანია. მისი პრაქტიკა მოიცავს საველე ჩანაწერებს, Noise-ს, ელექტროაკუსტიკურ კომპოზიციებსა და გარემოზე მორგებულ ხმოვან ინსტალაციებს. ბოლოდროინდელ ნამუშევრებში დავა იყენებს დრონის მძიმე ხმაურს, სინთეზურ ვოკალსა და პრეპარირებულ აკორდეონს. არაპროგნოზირებად ბგერით ტურბულენტობაში საგუნდო ფოლკლორული გამების შემოტანით, ის ხმაურს პოლიტიკურ კონსტრუქციად და მოსმენის გამოცდილების ახალი გზებით გაფართოების საშუალებად წარმოაჩენს.

 

მარიამ სონღულაშვილის პრაქტიკა მოიცავს გენერაციულ, ინტერაქტიურ და დროზე დამოკიდებულ ვიზუალურ ხელოვნებას. მისი ნამუშევრები იკვლევს ისეთ თემებს, როგორიცაა მეხსიერება, ურბანული და ლიმინალური სივრცეები, რეალობის გემიფიკაცია. მისი სახელოვნებო პრაქტიკა მოდულარული, ღია და ექსპერიმენტულია - სისტემების აგებასა და დისციპლინების გადაკვეთაზე დაფუძნებული. კოლაბორაცია მარიამის პრაქტიკის ცენტრალური ნაწილია და უმეტესად მუსიკოსებთან, მწერლებსა, თუ მოქანდაკეებთან თანამშრომლობას გულისხმობს.
მას მონაწილეობა აქვს მიღებული აუდიოვიზუალურ ფესტივალებსა და ჯგუფურ გამოფენებში, სადაც მისი ლაივ პერფორმანსები მოიცავდა მრავალარხიან ვიდეოს, ადგილზე მორგებულ პროექციას, იმპროვიზაციასა და ინტერაქტიურ ინსტალაციებს.  

ანაპარნი ბერლინში დაფუძნებული ტაილანდელი აუდიოხელოვანია. მისი შემოქმედება ხმის მომენტალურ აღქმადობას უკავშირდება - ხმას, რომელიც სხეულში აღწევს და ფიზიკურ და ემოციურ გამოცდილებებს ქმნის. ხშირად მისი პრაქტიკა ბუნებასა და ადამიანს შორის ურთიერთობის შესახებ კითხვებით იწყება - როგორ შეიძლება ხმა დაკვირვების, რეფლექსიისა და კითხვებზე პასუხის ძიების გზად იქცეს.  
მისი პრაქტიკა კონცენტრირებულია ცოცხალ შესრულებასა და ხმოვან სკულპტურაზე, რომელშიც საველე ჩანაწერები, ნედლი მასალები და ბუნებრივი ხმოვანი წყაროები ერთიანდება და აყალიბებს იმერსიულ ხმოვან სივრცეებს. ამ მიდგომით იგი იკვლევს მოსმენის აქტს, როგორც დამიწებულ და საყურადღებო ქმედებას.
 

პატრიკ ნინინგერი მუსიკოსი და პედაგოგია. ამჟამად მუშაობს ბერლინში და მისი საქმიანობა მოიცავს სკოლებს, სამზარეულოებს, ლაივ მუსიკალურ შესრულებასა და რადიოს. პატრიკის მუსიკა სიმღერის წერას ჰარმონიულ და არაჰარმონიულ ხმოვან სამყაროებთან აერთიანებს -. უწყვეტი ტონალობის ფენების, „cut-up“ სემპლინგისა და ხმაურის სატურაციის გამოყენებით. მისი კომპოზიციები აგებულია ფრაგმენტაციასა და დესტაბილიზაციაზე, თუმცა მაინც  ინარჩუნებს მოსმენის პრაქტიკის პერსონალურ და სოციალურ კომფორტს.
 

ირაკლი მარგიშვილი მულტიდისციპლინური აუდიო-ვიზუალური ხელოვანი და მუსიკოსია თბილისიდან.
მისი გამოცდილება მოიცავს ექსპერიმენტულ მედიახელოვნებასა და სპეკულაციური სამყაროს შექმნას, ასევე ხმის დიზაინს, ელექტრონულ კომპოზიციას, გენერაციულ ვიზუალსა და ადგილზე მორგებულ ინსტალაციებს.
კინოსა და აუდიოვიზუალურ მედიაში ხმის დიზაინზე მუშაობის გამოცდილებით, ის ხმას აღიქვამს როგორც არქიტექტურას - იმას, რაც აღქმას, მეხსიერებას და სივრცეს აყალიბებს . ირაკლის შემოქმედება იკვლევს თანამედროვე ტექნოლოგიური გარემოს და ქართული და კავკასიური კულტურული მეხსიერების გადაკვეთებს.

 

ანა ქორქაშვილი (Sky Collar) ექსპერიმენტული ელექტრონული მუსიკის კომპოზიტორია, რომლის სფეროები ძირითადად ვოკალს, ტექსტსა და ცოცხალი მუსიკის გრანულარულ დამუშავებას, ბოლო დროს კი, აუდიო-ვიზუალურ შესრულებასაც მოიცავს მისი საქმიანობა სიმღერის წერის სიყვარულიდან მომდინარეობს, რამაც შემდგომში ნელ-ნელა ცოცხალ ელექტრონულ მუსიკაშიც ჰპოვა ადგილი. ამჟამად ორიენტირებულია საკუთარი კომპოზიციების აუდიო-ვიზუალურ ნამუშევრებად გარდაქმნაზე, იკვლევს ხმოვანი სივრცეების ფართო სპექტრს და ელექტროაკუსტიკურ პრაქტიკებს.


 

თამარა მაღლაფერიძე ქუთაისში დაბადებული, ქართველი პერფორმანს არტისტი და სცენოგრაფია “საშემსრულებლო ხელოვნების ლაბორატორიაში”. მისი სახელოვნებო პრაქტიკა მიმართულია სინამდვილის მშვენიერებისა და შემზარაობის გამოვლენაზე, რომელიც ბუნებრივ,  სოციალურ თუ პოლიტიკურ მოვლენებსა და ინდივიდუალურ ცხოვრებისეულ გამოცდილებებს  შორის ურთიერთკავშირში იკვეთება. სხეული წარმოადგენს მთავარ მედიუმს, რომელიც გარშემო მიმდინარე პროცესებს მაღალი მგრძნობელობით ირეკლავს. ინსტალაციებში იგი იყენებს ბუნებრივ მასალებს -  ქვებს, ქვიშას, ტოტებს, წყალსა და სხვა ელემენტებს, რომლებიც დედამიწის არქაულ, მატერიალურ მეხსიერებასთან არის გადაჯაჭვული.
 

ზელიჰა დოღუსანი ბერლინში მცხოვრები, აუდიო-ვიზუალური ხელოვანია სტამბოლიდან. ინსტრუმენტულ მუსიკაში, ელექტრონულ წარმოებასა და ვიზუალურ ხელოვნებაში წარსულ გამოცდილებაზე დაყრდნობით, იგი განაგრძობს მრავალფეროვანი ხმოვანი და ვიზუალური მიდგომების ინტეგრირებას - მულტიდისციპლინური ფორმების აღმოჩენისა და ექსპერიმენტირების პარალელურად. მისი პრაქტიკა მოიცავს მოსმენის მეთოდოლოგიებს, ხმოვან არქივებს, პერფორმანს არტსა და ინტერდისციპლინარულ შემოქმედებას, რაც ებმის მის ამჟამინდელ ინტერესს ხმის ფილოსოფიისა და პოლიტიკისადმი. ის ახდენს თეორიული ძიებისა და სხეულებრივი აღმოჩენების ინტეგრირებას, რომლებიც ხმის, მეხსიერების, არქივის, ენისა და სხეულის ურთიერთობაზეა ფოკუსირებული.

 

ლორის ლუჩიანო ფოტი აუდიო ხელოვანი და მუსიკოსია, რომელიც ამჟამად იკვლევს ხმას, ენასა და მნიშვნელობას შორის არსებულ საზღვრებს, ცოცხალი შესრულების, აუდიოვიზუალური და ხმოვანი ინსტალაციის მეშვეობით - ფსიქოაკუსტიკის, პოსტკოლონიურობისა და ეკოკრიტიციზმის პრიზმიდან.
 

სერჯიო დე ლუკა ბოლივიაში დაბადებული მრავალდისციპლინური ხელოვანი, საუნდ დიზაინერი, ფილდ-ჩამწერი და მუსიკოსია, რომელიც ბერლინში ცხოვრობს და მუშაობს. მისი საქმიანობა მოიცავს პერფორმანსებს, ინსტალაციებს, საუნდ დიზაინს, ხმის ჩანაწერებს, რადიოფონურ ნამუშევრებსა და ფილმის მუსიკას.
ამჟამად მისი მთავარი ინტერესის სფეროა ხმოვანი ხელოვნება, ადგილზე დაფუძნებული ინსტალაციები, ასევე ფსიქოაკუსტიკა და აღქმის პროცესები. მისი ბოლო ნამუშევრები იკვლევს მოსმენასა და ერთმანეთის მოსმენას, ძალაუფლების დინამიკასა და დეკონსტრუქციაც, როგორც ახალი კონსტრუქციის წინაპირობას.

ლუკა მაჭავარიანი არის ხელოვანი თბილისიდან. უფრო ხშირად მას, როგორც ჯგუფ Disk2-ის ვოკალისტსა და სიმღერების ავტორს, ისე იცნობენ. ლუკა ცდილობს აქტიურად დაკავდეს ფერწერით, ბოლო პერიოდში კი კინორეჟისურითაც.